Bloggen is toch ook een manier van netwerken?
In ieder geval: social networks zijn hot. Als een bedrijf als Google zich op dit pad begeeft, is dat veelzeggend. Google is op vele fronten baanbrekend geweest: in eerste instantie met de bekende zoekmachine, later met Earth en het hiervan afgeleide Maps. Het bedrijf publiceert vervolgens een zogeheten API (Application Programming Interface) die het webontwikkelaars, zoals ikzelf, mogelijk maakt de functionaliteit in sites in te passen. In het geval van Maps is overduidelijk dat hiervan veelvuldig gebruik gemaakt zou worden. Denk aan een hotel, restaurant of camping waarbij je door een simpele klik ziet waar de faciliteit staat, hoe en wat de omgeving is, en hoe je er naartoe kan rijden — voor het geval je nog geen TomTom hebt.
Maar dit terzijde.
Terug naar blogs. Toen ik eind 2006 een poosje in Frankrijk bivakkeerde zocht ik een mogelijkheid om mijn foto’s te delen. Omdat ik met het thuisfront contact hield via Messenger, was de Space geboren voor ik er erg in had. Eén simpel, zacht tikje op het symbooltje van elkaar omstrengelende poppetjes en voilà. Langzamerhand ontwikkelde zich het plan om deze Space wat body te geven: Amor Omnia Vincit. Het concept van Amor Omnia Vincit is de constructie van een ‘Lebenslauf’, een begrip dat ik geleend heb van de Hernhutters.
Na een dik jaar is mijn Space een volwassen blog, als je dat zo mag noemen — er staan meer zaken op dan alleen teksten. Het kind is gegroeid dankzij vlijt en een vasthoudendheid aan het stramien.
Een blog beginnen is een peuleschil, hem onderhouden vraagt opoffering.
Zo werd ik een tijdje geleden, op uitnodiging van Osman Veliu uit Kosovo, lid van de virtuele boekenclub Shelfari. Geen weblog in strikte zin, maar ook één van de vele social communities. Ik geloof dat ik zo’n dertig gelezen boeken op mijn plank heb gezet. Vervolgens dacht ik dat het een aardig idee zou zijn een groep te beginnen. En wat lag meer voor de hand dan die op te hangen aan de Zweedse schrijver Per Olov Enquist. Een auteur die in mijn ogen allang de Nobelprijs voor literatuur had verdiend. Op Shelfari veel groepen, maar nog geen één over Enquist. Good shot.
Alleen, mijn bewondering voor de Zweed wordt niet door velen gedeeld. Ik ben niet alleen administrator en moderator van de groep, maar ook het enige lid.
Daardoor verslapt mijn belangstelling. Shelfari wordt minder en minder bezocht. Zouden er over een jaar nog steeds om en bij dertig boeken op staan?
