Bijna terloops.
Op 27 januari is herdacht dat het concentratiekamp Auschwitz 63 jaar geleden bevrijd werd. De pers besteedde er hoegenaamd geen aandacht aan. Terloops, in een éénkollommertje. Auschwitz is geen nieuws en de bevrijding al zo vaak gevierd dat het bericht afgezaagd wordt. Auschwitz als filebericht: weer 10 kilometer op de A15. We nemen er nauwelijks notie van.
Iedereen weet hoe gründlich de Nazi’s hun werk hebben gedaan. Hoewel er nog steeds stemmen opklinken die beweren dat het onstellende aantal doden een vorm van ‘Jodenpropaganda’ is. Inmiddels hebben de weinige overlevenden het bijna allemaal af moeten leggen tegen de tijd. Het wordt steeds stiller.
In Nederland, Duitsland en al die andere landen die geleden hebben onder de waanzin van de oorlog zou een dag van rouw verplicht gesteld moeten worden. Nooit, nooit kunnen we genoeg horen over het barbarisme dat tot de vernietigingskampen geleid heeft. Dus: de vaderlandse pers zou de morele beschaving moeten opbrengen om steeds weer een hele pagina, of zelf een heel katern, aan Auschwitz, Sobibor, Treblinka, Natzweiler, Dachau, Theresienstadt, enzovoorts, te wijden. Ieder jaar opnieuw.
Als wij de doden vergeten, leven wij zelf niet meer.
