Twee klokkenluiders uit het slachthuis. Gevoel: abattoir blues.
Echt onbegrijpelijk dat wij dat verdorven vlees, koste wat kost, blijven eten. De kat ligt op zijn kussentje, de hond heeft een speciaal winterjack. Maar een varken blijft een varken.
De klokkenluiders, te zien in de uitzending van EénVandaag van 21 februari 2008, schetsten een intriest scenario van de vleesindustrie. Het tempo van de moordmachine ligt zo hoog dat zogeheten ‘diervriendelijke’ vereisten in het gedrang komen. Inspecteurs van Algemene Inspectie Diest (AID) worden in het ootje genomen.
Natuurlijk ontkennen de verantwoordelijken. Zij prijzen juist de onvolprezen werkwijze van het Nederlandse abattoir. Laat vooral uw hamlap niet afpakken! Vlees bij de vleet.
Het schokkendste van de uitzending van EénVandaag is niet het doden van dieren an sich. Het is totaal ontbreken van respect voor het leven dat je eet, gaat eten. Alles is instrumentaal. In een omgeving van bloed en ontheiliging is het ook schier onmogelijk om gewone gevoelens te blijven houden.
Flip the coin. Als mededogen niet de waarheid is, dan moet het wel vernedering en agressie zijn. In deze woestijn van uitroeiing blijvan mensen zich als rationele wezens zien. Die weloverwogen kunnen veranderen. Kunnen. Willen. Excuus.
The sun is high up in the sky and I’m in my car
Drifting down into the abattoir
Do you see what I see, dear?
The air grows heavy. I listen to your breath
Entwined together in this culture of death
Do you see what I see, dear?
Slide on over here, let me give you a squeeze
To avert this unholy evolutionary trajectory
Can you hear what I hear, babe?
Does it make you feel afraid?
Everything’s dissolving, babe, according to plan
The sky is on fire, the dead are heaped across the land
I went to bed last night and my
moral code got jammed
I woke up this morning with a Frappucino in my hand
I kissed you once. I kissed you again
My heart it tumbled like the stock exchange
Do you feel what I feel, dear?
Mass extinction, darling, hypocrisy
These things are not good for me
Do you see what I see, dear?
The line the God throws down to you and me
Makes a pleasing geometry
Shall we leave this place now, dear?
Is there someway out of here?
I wake with the sparrows and I hurry off to work
The need for validation, babe, gone completely berserk
I wanted to be your Superman but I turned out such a jerk
I got the abattoir blues
I got the abattoir blues
I got the abattoir blues
Right down to my shoes
Nick Cave and The Bad Seeds: Abattoir Blues > !Luister!
