Nederland heeft ruim 16 miljoen inwoners. Dat is 16 met zes nullen erachter. Het aantal paren blauwe kiekendief, dat in ons land broedt, is veel bescheidener: 50.
Nu leggen wij, de mens, rare maatstaven aan als het om populaties gaat die niet onder het etiket ‘Homo Sapiens’ vallen. Enkele duizenden everzwijnen, waar de natuurliefhebber zich over verkneukelt, betekent overbevolking. Vooral omdat die wilde varkens keurige tuintjes op de Veluwe kunnen omwoelen.
Jagen maar! Waarbij we ons steeds beroepen op de levensruimte die een bepaalde soort nodig heeft. Deze denkwijze weergalmt, ik weet dat ik het nauwelijks mag zeggen maar doe het toch, het gedachtengoed van de Nationaal Socialisten. Van Hitler, nauwkeuriger geformuleerd. Het Herrenvolk had ‘Lebensraum’ nodig, in het oosten, met name.
Ho ho.
Ja, bizarre ideeën van een historische dwaas met slechts één testikel. Bovendien: dit zijn mensen, geen dieren.
En dat onderscheid heb ik nu nooit begrepen. Omdat de ruimte mondiaal zo schaars is, slokken we alles op en berekenen vervolgens nauwkeurig hoeveel dieren op de overgebleven snippers kunnen leven. Dat heet ‘ecologie’.
Dat heet, ook wel, ‘endlösung’.
De wereldbevolking telt pakweg 6 miljard zielen. Een zes met negen nullen. Laten we dit aantal eens afzetten tegen de Afrikaanse olifant. Het precieze aantal is onbekend, maar men schat tussen de 200.000 en 300.000. In 1930 waren dat er nog meer dan 5 miljoen — deze populatie is met een faktor van 2000 geslonken. Onlangs haalde Zuid-Afrika het wereldnieuws omdat de regering besloten had de jacht op olifanten weer open te stellen. Reden: de populatie groeit te hard.
En jagen brengt geld in het laatje.
En bovendien een heel leuk speeltje. Voor het genot van de mens moet alles wijken.
Olifant, tijger, blauwe- of grauwe kiekendief, velduil, enzovoort, enzovoort. Slecht ultiem vermaak in ons Hof van Eden.
Opportunisme. Dat gaat de één goed af, maar de bontbekplevier een stuk minder.
